Spis treści
Kwiaty domowe lubiące ciemne miejsca zyskują na popularności. Brak słońca to częsty problem właścicieli domów i mieszkań. Zazwyczaj północna strona domu ma bardzo mało światła i trudno tam wyhodować jakieś rośliny. Zarówno w ogrodzie, jak i na parapecie, w domu.
Nie tylko takie osoby mają problem z wyborem roślin cieniolubnych. Właściciele mieszkań ze ślepą kuchnią lub łazienką również pragną odrobiny zieleni.
Z myślą o tych wszystkich osobach postanowiłam przygotować listę kwiatów domowych, które lubią cień.
Oto lista najpopularniejszych kwiatów domowych, które lubią ciemne miejsca.
Jakie rośliny są cieniolubne?
Zanim przejdę do listy roślin cieniolubnych, warto wspomnieć o kilku gatunkach, które zaliczamy do tej kategorii. Wśród nich znajdują się między innymi:
- Paprocie – to rośliny, które najlepiej rosną w cieniu lub półcieniu. Są to rośliny o charakterystycznych liściach, które dodają uroku każdemu wnętrzu.
- Sansewieria – popularna roślina doniczkowa, która rośnie w cieniu. Jest łatwa w uprawie i nie wymaga specjalnych warunków.
- Maranty – to rośliny o pięknych liściach, które doskonale prezentują się w cieniu. Są to rośliny wymagające, ale warte trudu.
- Filodendrony – to gatunki roślin, które w naturalnych warunkach rosną w cieniu drzew. W pomieszczeniach dobrze rosną w półcieniu.
- Kaktusy – choć kojarzone są raczej z suszą i słońcem, wiele gatunków kaktusów doskonale rośnie w cieniu lub półcieniu.
- Begonie – to popularne rośliny doniczkowe, które rosną w cieniu lub półcieniu. Mają piękne kwiaty i liście.
- Draceny – to rośliny, które lubią cień i półcień. W pomieszczeniach najlepiej rosną na północnym lub wschodnim oknie.
Sansewieria (Sansevieria trifasciata)
Sansewieria, zwana także wężownicą, to roślina doniczkowa z rodziny szparagowatych (Asparagaceae), która pochodzi z Afryki. Charakteryzuje się długimi, mieczowatymi liśćmi o różnej kolorystyce, które nadają jej oryginalny wygląd.
Jest bardzo popularna jako ozdoba wnętrz. Jest łatwa w pielęgnacji i ma duże walory estetyczne.
Oto podstawowe informacje na temat tego gatunku:
| Nazwa botaniczna | Popularne nazwy | Kolor kwiatów | Pochodzenie | Minimalna temperatura | Sposób rozmnażania |
|---|---|---|---|---|---|
| Sansevieria | Wężownica, Języczki | Biały, kremowy | Afryka | 15°C | Podział kłącza, sadzonki, nasiona |
Sansewieria to roślina, która została odkryta w XVIII wieku przez francuskiego botanika, Chevaliera de Lamarcka. Została wtedy opisana jako nowy gatunek i nazwana na cześć włoskiego przemysłowca i botanika, Raimondo di Sangro, księcia San Severo.
Sansewieria jest jedną z najłatwiejszych roślin w pielęgnacji, co sprawia, że jest idealnym wyborem dla początkujących ogrodników. Lubi miejsca zacienione, ale toleruje także bezpośrednie nasłonecznienie.
Najlepiej rośnie w umiarkowanej temperaturze, pomiędzy 15 a 30°C. Sansewieria jest rośliną odporną na suszę, co oznacza, że nie wymaga częstego podlewania. Warto jednak pamiętać, że nadmiar wody może zaszkodzić roślinie i prowadzić do gnicia korzeni.
Maranta (Maranta leuconeura)
Maranta to roślina doniczkowa, która pochodzi z tropikalnych lasów Ameryki Południowej i Środkowej. Charakteryzuje się dekoracyjnymi liśćmi o interesujących wzorach i kolorach, które zwijają się w nocy.
Jest łatwa w uprawie i zyskuje coraz większą popularność wśród miłośników roślin doniczkowych.
Poniżej znajduje się tabela z informacjami o marancie:
| Nazwa botaniczna | Popularne nazwy | Kolor kwiatów | Pochodzenie | Minimalna temperatura | Sposób rozmnażania |
|---|---|---|---|---|---|
| Maranta leuconeura | Maranta | Biały, niebieski, fioletowy | Ameryka Południowa i Środkowa | 15°C | Podział kłącza, sadzonki pędowe, nasiona |
Maranta leuconeura, znana także jako maranta, to gatunek rośliny z rodziny marantowatych. Jest niewielka. Osiąga do 30 cm wysokości, o zwartym, kępiastym pokroju.
Charakterystyczne dla niej są liście o długości do 15 cm (jajowate lub lancetowate). Mają piękne wzory na blaszce liściowej w kolorach od zielonego po fioletowy. Roślina ta kwitnie rzadko, a jej kwiaty są niewielkie. Najczęściej są w kolorze białym lub fioletowym.
Maranta pochodzi z krajów Ameryki Południowej i Środkowej, gdzie rośnie na obszarach o wilgotnym klimacie. W uprawie jest łatwa i nie wymaga specjalnych warunków. Najlepiej rozwija się w miejscach z umiarkowanym nasłonecznieniem i wysoką wilgotnością powietrza. Minimalna temperatura, przy której może przetrwać to około 15°C.
Maranta rozmnaża się najczęściej przez podział kłącza, ale można także stosować sadzonki lub nasiona. Wymaga regularnego podlewania i nawożenia, a także ochrony przed szkodnikami i chorobami.
Żywotnik (Soleirolia soleirolii)
Nazywany również „łezką Marii” lub „baby’s tears”, żywotnik (Soleirolia soleirolii) to mała, rozłożysta roślina z rodziny pokrzywowatych (Urticaceae).
Pochodzi z zachodniej części basenu Morza Śródziemnego i jest często uprawiany jako roślina doniczkowa.
Cechy charakterystyczne żywotnika to drobne, jajowate liście o intensywnie zielonym kolorze, które tworzą gęste, dywanowe podsadki.
Roślina ta wytwarza również małe kwiaty o białym kolorze. Są bardzo małe i krótko kwitną, dlatego nie są zbyt często wybierane do dekoracji wnętrz.
| Nazwa botaniczna | Soleirolia soleirolii |
|---|---|
| Popularne nazwy | żywotnik, łoboda wodna, trawa elfów |
| Kolor kwiatów | biały lub różowy |
| Pochodzenie | basen Morza Śródziemnego |
| Minimalna temperatura | 10°C |
| Sposób rozmnażania | Przez podział kęp lub przez sadzonki pędowe |
Paprotka (Adiantum)
Paprotka (Adiantum) to rodzaj roślin z rodziny paprotkowatych. Są to rośliny zielne, występujące głównie w strefie tropikalnej i subtropikalnej.
Mają pióro podobne liście o delikatnej strukturze. Paprotki są popularne wśród miłośników roślin doniczkowych ze względu na swoją elegancką i delikatną formę.
Paprotki z rodzaju Adiantum zostały odkryte już w starożytności i były popularne w kulturze greckiej i rzymskiej. W Europie pojawiły się w średniowieczu i były popularne wśród zakonników jako rośliny ozdobne w klasztorach.
Oto kilka podstawowych informacji o paproci z rodzaju Adiantum:
| Nazwa botaniczna | Adiantum |
|---|---|
| Popularne nazwy | Paprotka |
| Kolor kwiatów | Rośliny te nie wytwarzają kolorowych kwiatów, lecz rozmnażają się za pomocą zarodników |
| Pochodzenie | Tropikalne i subtropikalne regiony świata |
| Minimalna temperatura | 15-18 stopni Celsjusza |
| Sposób rozmnażania | Poprzez podział kęp lub przez sadzonki liściowe |
Pilea (Pilea peperomioides)
„Pilea peperomioides”, zwana również rośliną pieniążkiem, to popularna roślina doniczkowa pochodząca z południowych Chin.
Mnie osobiście zachwyca kształt liści, które są okrągłe i płaskie. Lubię patrzeć na nie, szczególnie jak intensywnie rosną. Mają wtedy ładną, głęboką zieleń. Pieniążek zwykle osiąga około 30 cm wysokości i jest łatwy w uprawie.
Pierwsze odnotowane wzmianki o tej roślinie pochodzą z 1946 roku, kiedy to była ona sprowadzana z Chin do Europy i Ameryki Północnej.
W kolejnych latach pieniążek stawał się coraz bardziej popularny, zwłaszcza wśród miłośników roślin doniczkowych, ze względu na swoją łatwą uprawę i dekoracyjny wygląd.
| Nazwa botaniczna | Popularne nazwy | Kolor kwiatów | Pochodzenie | Minimalna temperatura | Sposób rozmnażania |
|---|---|---|---|---|---|
| Pilea peperomioides | Roślina pieniążek, Drzewko chińskie | Zielone, bez wyraźnego koloru | Południowe Chiny | 15°C | Przez podział kęp lub sadzonek liściowych |
Bluszcz pospolity (Hedera helix)
Bluszcz pospolity (Hedera helix) to pnącze z rodziny Araliaceae. Pochodzi z Europy, Azji i Afryki Północnej. Charakteryzuje się zimozielonymi, skórzastymi liśćmi o kształcie trójkątnie, sercowatym.
Liście mają zieloną barwę, ale w zależności od odmiany mogą mieć różne wzory i odcienie kolorów. Bluszcz pospolity kwitnie w okresie od sierpnia do października, a jego drobne kwiaty są zebrane w baldachy.
Roślina ta była znana już w starożytności, a jej liście były używane w celach leczniczych.
| Nazwa botaniczna | Popularne nazwy | Kolor kwiatów | Pochodzenie | Minimalna temperatura | Sposób rozmnażania |
|---|---|---|---|---|---|
| Hedera helix | Bluszcz pospolity | Zielony | Europa, Azja, Afryka Północna | 5°C | Poprzez sadzonki lub nasiona |
Zamiokulkas zamiolistny (Zamioculcas zamiifolia)
Zamiokulkas zamiolistny (Zamioculcas zamiifolia) to roślina doniczkowa pochodząca z Afryki Wschodniej, znana również pod nazwami ZZ, Zanzibar Gem lub Emerald Palm. Ma charakterystyczne, ciemnozielone liście, które są mięsiste i błyszczące.
Zamiokulkas jest bardzo łatwy w uprawie, ponieważ toleruje zaniedbania, suchy klimat i małą ilość światła. Możesz go często zobaczyć w galeriach handlowych i należy do moich ulubionych rośłin dla zapominalskich.
Odkrycie tej rośliny datuje się na 1892 rok, kiedy to niemiecki botanik Gustav Wendland opisał ją naukowo.
Oto kilka podstawowych informacji o zamiokulkasie zamiolistnym:
| Nazwa botaniczna | Zamioculcas zamiifolia |
|---|---|
| Popularne nazwy | ZZ, Zanzibar Gem, Emerald Palm |
| Kolor kwiatów | Zieleń (roślina rzadko zakwita) |
| Pochodzenie | Afryka Wschodnia |
| Minimalna temperatura | 15 stopni Celsjusza |
| Sposób rozmnażania | Przez podział kłącza |
Fikus (Ficus)
Fikus to rodzaj roślin z rodziny morwowatych (Moraceae). Występuje w strefie tropikalnej i subtropikalnej na całym świecie.
Są to krzewy lub drzewa o różnych rozmiarach i kształtach liści, często wykorzystywane jako rośliny ozdobne w domach i ogrodach.
Najbardziej znanym gatunkiem jest fikus benjamina (Ficus benjamina), popularnie zwany beniaminkiem. Charakteryzuje się drobnymi, błyszczącymi liśćmi i zdolnością do tworzenia korzeni powietrznych. Innym popularnym gatunkiem jest fikus elastyczny (Ficus elastica), który posiada duże, mięsiste liście.
Fikusy mają wiele zastosowań. Są wykorzystywane jako rośliny ozdobne, ale także w produkcji jedzenia (takiego jak figi), czy lateksu.
Oto kilka podgatunków fikusa i podstawowe informacje na ich temat:
| Nazwa botaniczna | Popularne nazwy | Kolor kwiatów | Pochodzenie | Minimalna temperatura | Sposób rozmnażania |
|---|---|---|---|---|---|
| Ficus benjamina | Beniaminek | Zielony | Azja, Afryka, Australia | 15°C | Sadzonki lub przez wysiew nasion |
| Ficus elastica | Fikus elastyczny | Zielony | Indie, Indonezja | 15°C | Sadzonki lub przez wysiew nasion |
| Ficus carica | Figowiec | Zółty | Europa, Azja | -10°C | Przez wysiew nasion lub przez ukorzenianie pędów |
| Ficus lyrata | Fikus lirata | Niebieski | Afryka Zachodnia | 16°C | Sadzonki lub przez wysiew nasion |
Krasula (Crassula ovata)
Krasula, zwana również drzewkiem pieniążkiem lub rośliną jadeitową, to popularna roślina doniczkowa pochodząca z południowej Afryki.
Charakteryzuje się grubymi, mięsistymi liśćmi w kształcie łódeczki, które są zwykle zielone z czerwonym lub brązowym obrzeżem.
Krasula ma zdolność do magazynowania wody w swoich liściach, co czyni ją łatwą w pielęgnacji i odporną na okresowe susze.
Roślina ta została odkryta w XVIII wieku, a jej nazwa botaniczna to Crassula ovata.
| Nazwa botaniczna | Popularne nazwy | Kolor kwiatów | Pochodzenie | Minimalna temperatura | Sposób rozmnażania |
|---|---|---|---|---|---|
| Crassula ovata | Drzewko pieniężne, roślina jadeitowa | Biały, różowy | Południowa Afryka | 10°C | Zsadzenie liści lub odrostów |
Skrzydłokwiat (Calathea)
Skrzydłokwiat (Calathea) to gatunek roślin zielnych z rodziny marantowatych (Marantaceae). Pochodzi z tropikalnych regionów Ameryki Południowej, Środkowej i Karaibów.
Charakteryzuje się on pięknymi, kolorowymi liśćmi o różnych wzorach i teksturach. Zwykle składają się z kilku odcieni zieleni, a także czerwieni, fioletu i różnych odcieni żółci.
Skrzydłokwiat został odkryty w XVIII wieku przez niemieckiego botanika Georga Eberharda Rumphiusa i nazwaya na cześć rzymskiej bogini kalatei.
Skrzydłokwiaty są roślinami dość wymagającymi, a ich uprawa wymaga pewnych umiejętności.
Oto kilka wskazówek, któe pomogą Ci w pielęgnacji skrzydłokwiatu:
- Stanowisko
Skrzydłokwiaty najlepiej rosną w miejscach o niskim natężeniu światła i dużej wilgotności powietrza, z dala od bezpośredniego nasłonecznienia. - Podlewanie
Woda używana do podlewania powinna być miękka i bez wapnia, ponieważ skrzydłokwiat jest wrażliwy na sole mineralne. Skrzydłokwiaty lubią wilgoć, ale nie lubią przelania, więc podlewanie powinno być umiarkowane. - Wilgotność
Skrzydłokwiaty wymagają wysokiej wilgotności powietrza, dlatego dobrze jest je regularnie zraszać. Możesz też umieścić w jej pobliżu miskę z wodą, co pozwoli na zwiększenie wilgotności. - Temperatura
Skrzydłokwiaty preferują temperaturę między 18 a 26 stopni Celsjusza i nie lubią nagłych zmian temperatury. - Nawożenie
Skrzydłokwiaty wymagają regularnego nawożenia od wiosny do jesieni.
Warto też wiedzieć, że skrzydłokwiaty rozmnażają się za pomocą podziału kłącza lub sadzonek pędowych.
| Nazwa botaniczna | Popularne nazwy | Kolor kwiatów | Pochodzenie | Minimalna temperatura | Sposób rozmnażania |
|---|---|---|---|---|---|
| Calathea | Skrzydłokwiat | Biały, różowy, pomarańczowy, fioletowy | Ameryka Południowa, Środkowa i Karaiby | 15°C | Podział kęp lub sadzonki |
Jak dbać o rośliny cieniolubne?
Rośliny cieniolubne preferują cień lub półcień. W naturalnych warunkach rosną pod koronami drzew lub w cieniu gęstych zarośli.
Ze względu na to należy pamiętać o tym, że nie będą dobrze rosnąć na pełnym słońcu.
Aby dobrze zadbać, o rośliny cieniolubne należy dobrze dbać o podlewanie. Brak słońca ma bezpośredni wpływ na ilość wody, któa odparowuje z ziemi. Musisz to koniecznie uwzględnić przy podlewaniu. Niektóre gatunki rośłin cieniolubnych, któe przedstawiłąm powyżej trzeba podlewać naprawdę rzadko.
Mam w domu kilkanaście sansewierii i częściej martwię się o to, że się przewrócą (stoją na schodach) niż o to, czy są podlane.
Jak zapewnić odpowiednią ilość światła roślinom cieniolubnym?
Rośliny cieniolubne wymagają mniej światła niż ich odpowiednicy lubiący słońce. Wciąż jednak potrzebują pewnej ilości światła, aby się rozwijać.
W pomieszczeniach najlepiej umieścić je blisko okna, ale nie bezpośrednio na słońcu. Rośliny cieniolubne powinny być umieszczone w odległości co najmniej pół metra od okna.
Jeśli chcesz je ustawić na parapecie, to musisz pamiętać, że szyba okna działa jak soczewka, zwiększając intensywność promieniowania słonecznego. Może to zaszkodzić niektórym gatunkom roślin.
W przypadku ogrodu najlepiej umieścić rośliny cieniolubne w cieniu drzew lub innych roślin. Dobrym rozwiązaniem jest także stworzenie sztucznego cienia za pomocą pergoli lub żagli.
Jak podlewać rośliny cieniolubne?
Rośliny cieniolubne nie lubią nadmiaru wody, dlatego należy uważać na częstotliwość podlewania. Zbyt wilgotna gleba może prowadzić do gnicia korzeni i chorób roślin.
Najlepiej podlewać rośliny cieniolubne, gdy ziemia jest już sucha. Zasadniczo rośliny cieniolubne wymagają mniejszej ilości wody niż inne rośliny.
Warto minimalizować ilość bezpośredniego nasłonecznienia i zapewnić dobrze przewietrzanie. Można to osiągnąć poprzez sadzenie takich roślin blisko krzewów lub drzew. Warto też sadzić je w miejscach, gdzie będą mieć odpowiednią osłonę (np. zadaszenie).
Pamiętaj również o właściwych proporcjach nawadniania. Najbardziej optymalne jest podlewanie regularne, ale umiarkowane, zgodnie z potrzebami rośliny.
